سفرهای من به کوهستان

یارب دل مارا تو به رحمت جان ده
درد همه را به صابری درمان ده
این بنده چه داند که چه میباید جست
داننده تویی هرچه تو دانی آن ده

با هماهنگی های انجام شده وطبق تقویم باشگاه در نهم آذر۴۰۳ تعداد ۲۰ نفر در برنامه حضور یافتیم وبایک دستگاه مینی بوس ساعت ۶/۳۰دقیقه صبح از دروازه تهران عازم گلپایگان شدیم وپس از طی مسافت به روستای رباط سرخ نرسیده به شهر گلپایگان رسیده واز جاده آسفالت بعد روستا سمت راست از جاده اصلی خارج شده و از بلواری که از کنار گلزار شهدا بود مسیر را ادامه داده تا به آرامگاه شهید گمنام رسیدیم واز ماشین پیاده شدیم وبعداز اینکه همگی آماده حرکت شدیم با صحبت کوتاهی در مورد مسیر صعود و معرفی سرقدم،راهنما،عقبدار،امدادگروتصویر بردار و گرفتن عکسی دسه جمعی ساعت ۸و۲۰ حرکت در هوایی نسبتا سرد ولی پاکیزه از پاکوب شروع شد وتا روی یال ادامه داشت که دقایقی روی یال ایستاده ومناظر اطراف ودشت و شهر زیبای گلپایگان در منظر دوستان قرار گرفت .
ادامه مسیر تا قله تخت رستم درارتفاع ۲۷۵۵متری داری شیبی ملایم وبدون درگیری وبدون چالش تداوم داشت وروی این قله لحظاتی توقف کرده و تنقلات صرف وعکس و فیلم گرفته شد .
اینجا را کول خران نیز می نامند وبخشی از اتاقک فلزی چوبی (جانپناه) که قبلا به همت کوهنوردان این شهر احداث شده بود برجای مانده است .
ادامه مسیردرابتدا بانشیبی ملایم وسپس شیب ودر پس آن تیغه ها وقله های فرعی که در بعضی موارد دست بسنگ وچالشی نسبی که از سردی ویکنواختی کاسته وبرجذابیت صعود می افزاید.
کمتر از یکساعت به قله مانده بعداز ساعت ۱۳ مکانی مناسب جهت صرف ناهار واستراحت ومکانی آفتاب رو وبدور از وزش باد پاییزی انتخاب نموده ودرادامه با انرژی مضاعف کوهپیمایی ادامه داشت وبعد گذر از یالی با چشم اندازی زیبا وتیغه مانند که درسمت راست آن جاده منتهی به خمین و دره نقره ودرچپ سد گلپایگان وکوههای پوشیده از برفقالی کوه ، اشتران ،قالی ودرادامه چل نابالغان ودر پشت سرمان دشت و شهر ودر روبرو قله زیبای الوند (کلنگ سیاه) وشهر خمین قرار دارن به بلندترین نقطه این رشته کوه زیبا رسیده وبعداز سجده شکر وتبریک و خوشحالی آماده برای فرود میشویم
دربندترین نقطه این رشته کوه جایی که تبلوقله نصب شده روی تابلو دیگر جمله ای زیبا وپر مغژ وپر محتوا همه سنگینی وخستگی را از یادمان برد واین جمله نوشته شده بود

.مادرکوهنوردی نه به فتح قله
بلکه به

فتح خویشتن نائل میشویم
پیمودن مسیری ۱۵ کیلومتری با فرازوفرودهای بسیار
در جمع دوستانی صمیمی مانند یک خانواده بسیار فرح بخش بود
راه بازگشت از مسیر روستای مرغ کمی کوتاهتر و باشیبی تندتر انتخاب وساعت ۵و ۴۵ددقیقه همگی دوستان سوار ماشین شده وراه بازگشت درپیش گرفته وساعت ۱۹/۳۰ در میدان سرداران اراک وبرنامه پایان یافتاعضای تیم
آقایان
درویشی پور، محمدی ،پورایمانی،حاجی حسنی،امانی زاده،محمدرضا و محسن رضایی،کریمی، رمضانی،خاتمی،کریوندومعافی

خانمها
رکاب طلا،صادقی،ذوالفقاری،اشتری،سوسن ابادی،دستمردی،طالبی ،یوسفی،
تشکر میکنم از تک تک همنوردان که یک صعود خوب را رقم زدند
ممنونم از زحمات دکتر پورایمانی سرقدم جناب درویشی راهنمای تیم ونیز بابت هماهنگی وسیله نقلیه،عقبدار جناب محمدی عزیز آقای کریمی وجناب امانی زاده امدادگر،آقایان کریوند وخاتمی که جهت راهنمایی وهدایت ماشین پای کار زحمت کشیدند تصویر برداران برنامه یوسفی وذوالفقاری
جان به هواے ڪوے او
خدمت تن نمی‌ڪند ...

حافظ

✍
ً