




هوشنگ مظفری: ⛰🏔 قله آراگاتس 🏔 🏔
🍁 ارتفاع قله : ۴۰۹۰ متر ( ۴۲۰ /۱۳ فوت )
🍁 مختصات : ۴۰ درجه و ۳۲ ساعت شمالی و ۴۴ درجه و ۱۲ ساعت شرقی است .
🍁 این قله در استان آراگاتسوتن و استان شيراک کشور ارمنستان قرار دارد و از امتداد رشته کوه مادر قفقاز کوچک است.
🍁 نوع کوه: آتشفشان چینه ای
🍁 نخستین صعود: ژوئیه ۱۸۴۳ توسط دو کوهنورد به نام های خاچاطور آبرویان و موریتس، واگنر
🍁 کوه آراگاتسون یک توده آتشفشانی ایزوله با چهار قله است و بلندترین قله آن در شمال آن و به ارتفاع ۴۰۹۰ متر از سطح دریا است .
🍁 اختلاف ارتفاع از پای صعود: ۲۱۴۳ متر است.
🍁 کوه آراگاتس یا آلاگوز بلندترین قله ارمنستاناست و مورخاننام آن را بر گرفته از آرا یا همان خدای ارمنی میدانند که به معنای " عرش آرا " یا " تاجآرا " بوده است . آرا پادشاه افسانه ای ارمنی است .
🍁 در صورتی که روی قله آراگاتس باشیم و هوا مناسب باشد می توانيم کوه آلبر روس را که بلندترین کوه اروپا است و ارتفاعی معادل ۵۶۴۲ متر دارد را ببینیم .
🍁 توده آراگاتس از شرق توسط رودخانه قساغ ، از غرب به رودخانه اخوریان ، از جنوب به دشت آرارات و از شمال به دشت شيراک احاطه شده است و حدود یک پنجم مساحت کل ارمنستان را پوشش می دهد .
🍁 راحت ترین مسیر صعود به قله آراگاتس از ضلع جنوبی آن و از مجاورت دریاچه " کاری " است.
🍁 سخت ترین مسیر صعود آن از ضلع شمالی آن است که به ندرت صعود می شود و توانایی زیادی را می طلبد .
🍁 میزان سختی صعود: نیمه سنگین است
🍁 سرقدم : عزت اله درویشی پور
🍁 مربی و راهنما و سرپرست : طاهره نادری
🍁 عقب دار و کمک مربی: مهدی پور صفایی
🍁امدادگر برنامه: وحید امانی زاده
مترجم: آقای یوسفی
🍁 تصویر برداران : ۱- هوشنگ مظفری ۲- وحید امانی زاده
تاریخ صعود قله : چهارشنبه مورخ ۲۹ شهریور ۱۴۰۲ یکروزه
🍁 نوع وسیله نقلیه: دو دستگاه سواری کرایه از شهر ایروان کشور ارمنستان
🍁 تعداد افراد شرکت کننده : ۹ نفر
🍁 اسامی افراد شرکت کننده در برنامه :
آقایان :
۱- عزت اله درویشی پور ۲- وحید امانی زاده ۳-داود یوسفی ۴- مهدی پورصفایی ۵- هوشنگ مظفری
خانم ها :
۱- مریم کریمی ۲-زهره رکاب طلایی ۳- نسترن کهریزی ۴- طاهره نادری
🍁 شرح گزارش:
روز اول
در ساعت۲۳:۳۰ مورخ یکشنبه ۱۴۰۲/۰۶/۲۶ به ترمینال مسافربری اراک مراجعه کردیم. اکثر همنوردان با خانواده خود به ترمینال آمده بودند و این برنامه موجب آشنایی خانواده همنوردان گردید. در یک جمع دوستانه همگی دور هم بودند و با صرف میوه و شیرینی از خود و دوستان پذیرایی می کردند. در ساعت ۱۵ : ۰۰ بامداد ۱۴۰۲/۰۶/۲۷ همنوردان با خانواده های خود که در ترمینال بودند خداحافظی کرده و سوار اتوبوس شدند و به سوی تهران رهسپار گشتند .
روز دوم :
در ساعت ۴۵ : ۰۴ بامداد دوشنبه مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۲۷ به مجاورت ترمینال آزادی رسیده و ساک و کوله پشتی های خود را برداشته و به سوی ترمینال حرکت کرده و به هماهنگیهای قبل از خروج از ایران، فریضه نماز و صرف صبحانه پرداخته و حدود ۶ ساعت در ترمينال مانده تا به زمان مقرر حرکت رسیده و در ساعت ۳۰ : ۱۰ سوار اتوبوس شده و به سوی مقصد خود که شهر ایروان ارمنستان بود حرکت کردیم.
در ساعت ۱۵ : ۱۲ بمدت ۴۵ دقیقه ناهار را در تالار پرستو در مسیر شهر قزوین صرف کرده و به حرکت خود به سوی مقصد ادامه مسیر دادیم . شام را نیز در ساعت ۱۵ : ۲۰ در شهر صوفیان به مدت نیم ساعت صرف کردیم. در ساعت ۳۰ : ۲۳ به مرز خروجی نور دوز رسیده و همگی از اتوبوس پیاده شده و در یک هوای سرد کوله های خود را تحویل گرفته و به سمت ایست بازرسی و ماموران گمرک ایران و ارمنستان حرکت کردیم . حدود ۴ ساعت معطل عملیات کنترل و باررسی شدیم و در ساعت ۳۰ : ۰۳ بامداد بازرسی به پایان رسیده و سوار اتوبوس شده و وارد مرز ارمنستان شدیم . جاده ای باریک و پر از پیچ و خم بود و اتوبوس با حداقل سرعت حرکت می کرد. حدود ۱۰ کیلومتر از مرز که فاصله گرفتیم بارش باران شروع شد. بارش باران و دره های موجود و جنگلی بودن مسیر حرکت جلوه ای خاص و رویایی برایمان ایجاد کرده بود. در این سفر برای اکثر ما که اولین بار بود که وارد خاک ارمنستان شده بودیم، همه چیز تازگی داشت. هر چه در مورد زیبایی و مناظر طبیعی سر راه عبور بگویم کم است.باید هر کس از نزدیک در این مسیر تردد نماید تا زیبایی و جلوه این مسیر را به چشم حود ببیند و لمس نماید . در ساعت ۱۲ظهر به شهر ایروان رسیده و از اتوبوس پیاده شده و مربی و راهنمای برنامه خانم طاهره نادری با خانمی که در ایران بابت اجاره منزل و ماشین رایزنی کرده بودند تماس گرفته و ایشان سریعا" با دو دستگاه سواری برای بردن ما به خوابگاه و محل افامت پیش بینی شده نزد ما آمدند و ضمن خیر مقدم از ما خواستند که سوار خودروهایی که با هماهنگی ایشان آمده بود شده و به سوی محل اقامت رفتیم .
هوشنگ مظفری: پس از رسیدن به محلاقامت و استراحتی کوتاه به خیابانرفته و هرکسی به میل خود چیزی خریداری می کرد و ساعت ۰۰ : ۲۱ همگی به خوابگاه برگشته و آب و مواد غذایی و میوه و شیرینی و البسه و کفش مورد نیاز صعود خود را در کوله های خودگذاشته و پس از صرف شام آماده خواب و استراحت شدند.در ساعت ۰۰: ۲۲ خوابیدیم .
روز سوم :
در روز چهارشنبه مورخ ۱۴۰۲/۰۶/۲۹ ساعت ۰۰ : ۰۲ بامداد بیدار باش داده شد و همگی خود را آماده حرکت بسوی قله کردیم و از خوابگاه بیرون آمده و در جلو محوطه منتظر آمدن دو دستگاهسواری شدیم و پس از چند دقیقه سواری ها آمدند و بسوی مسیر قله حرکت کردیم .حدود ۴۰ دقیقه زمانصرف شد تا به دامنه کوه رسیدیم . هوا بسیار سرد و کاملا تاریک بود و اصلا" مسیر حرکت مشخص نبود به ناچار حدود یک ساعت در خودرو ها ماندیم تا هوا قدری روشنتر شود .آن گاه همگی از خودروها پیاده شده و به سمت کلبه ای که شبیه پناهگاه بود رفتیم و وارد آنجا شده و مسئول کلبه خواب بود و با صرف صدای ما بیدار شد و از ما درخواست کرد که فورا" آنجا را تخلیه کنیم . هوا سرد بود و همه جا تاریک بود و همنوردان تمایل داشتند چند دقیقه ای آنجا بمانند تا هوا روشن تر و گرم تر شود ولی نگهبانآنجا اصرار به ترک آنجا را داشت و هیچکدام زبان تکلم یکدیگر را نمی دانستیم و با ایما و اشاره و با استفاده از ترجمه موبایل با همدیگر صحبت می کردیم تا بالاخره هوا روشن تر شد و آنجا را ترک کردیم و به سوی قله حرکت کردیم. مسیر کاملا" سنگلاخی و ناهموار بود و سنگهای آن جابجا میشد و به سختی امکان حرکت وجود داشت.
با دیدن چند نفر کوهنورد در مسیر عمومی و پاکوب ما نیز به سمت آنها تغییر جهت داده و صعودمان ادامه دادیم. امکان تردد راحت تر شد. در ساعت ۱۰ : ۰۸ صبح برای صبحانه توقف کردیم و سپس ادامه مسیر دادیم. در ساعت ۱۰ : ۱۰ همگی موفق شدیم که به روی قله برسیم.
سرپرست برنامه به همگی تبریک گفتند و قرار شد که ابتدا فیلم و عکس گرفته شده و سپس به صرف میوه و شیرینی بپردازیم. بجز ما گروه های ديگري نيز به روی قله بودند . هوای قله سرد و تا حدودی ابری بود. یادی از همنوردانی کردیم که به هر علت امکان همراهی با ما را نداشتند و محیط اطراف کاملا" مخروطی و دارای چند قله بود . قله های دیگر شیب تندی داشتند . در روی این قله پرچم ارمنستان بر افراشته شده بود و همه کوهنوردان اینجا را بعنوان قله شاخص می شناختند. پس از گرفتن عکس و خوردن میوه و تنقلات در ساعت ۱۰ : ۱۱ قله را ترک کرده و به سوی پایین حرکت کردیم .
مسیر برگشت خود را از همان مسیر پاکوب انتخاب کردیم که فرود راحتتری داشت و در ساعت ۳۰ : ۱۳ به کنار دریاچه رسیده و حدود ۴۰ دقیقه صرف ناهار گردید و سپس به ادامه مسیر پرداخته و به سمت مسیری که قرار بود سواری ها به آنجا بیایند رفتیم . حدود یک ساعت معطل شدیم تا سواری ها رسیده و سوار آنها شده و به سمت منزل حرکت کردیم. در اینجاصاحب خانه با خانم نادری تماس گرفتند و گفتند که فاضلابمنزل خراب شده و امکان اسکان مجدد ما در آن منزل وجود ندارد .
وقتی به منزل رسیدیم وسایل خود را برداشته و همگی آنجا را ترک کرده و به مهمانسرای جدید رفتیم که خوشبختانه خیلی شیک تر و زیباتر از اقامتگاه اولی بود .
روز چهارم
هر کس با میل و خواسته خود به بازار رفت و همگی برای ناهار به منزل آمده و پس از صرف ناهار و استراحتی کوتاه برای بازدید از هزار پله راهی آنجاشدیم . موقع برگشت نیز بعضی از دوستان نسبت به خرید مایحتاج خود پرداخته و همگی در ساعت ۰۰ : ۲۲ به خانه برگشتیم و پس از صرف شام و میوه و شیرینی و تماشای فیلم خوابیدیم.
روز پنجم:
پس از بیدار شدن و صرف صبحانه کوله ها و وسایل خود را کاملا" جمع کرده و آماده برای بازگشت بسوی اراک شدیم .
سپس دو نفر از همنوردان در منزل ماندند و بقیه به بازار رفته و قرار شد که همگی در ساعت ۰۰ : ۱۱ در منزل حضور داشته تا در ساعت مقرر بتوانیم منزل را ترک کنیم .
دوستان پس از خرید به قول خود وفا کرده همگی در ساعت مقرر به منزل آمده و در ساعت ۵۰ : ۱۱ منزل را به سمت میدان جمهوری که محل سوارشدن به اتوبوس بود ترک کردیم و در ساعت ۱۰ : ۱۲ به اتوبوس سوار شده و به سمت اراک حرکت کردیم .
شاید پنج دقیقه از حرکت نگذشته بود که اتوبوس ما در مرکز شهر با یک سواری خودرو تصادف کرد و این تصادف موجب اتلاف وقت ما بمدت ۸۰ دقیقه شد.
سپس به مسیر خود ادامه داده و در ساعت ۳۰ : ۱۷ ناهار را در منطقه سی سیان صرف کردیم و به سوی مرز ایران حرکت کردیم و در ساعت ۴۰ : ۲۲ به مرز رسیده و خوشبختانه خیلی زود کارهای گمرکی بپایان رسید و در ساعت ۱۵ : ۲۳ وارد مرز ایران شدیم.
هوشنگ مظفری: همه دوستان خسته راه بودند و در اتوبوس به خواب و استراحت پرداخته و در ساعت ۱۵ : ۰۸ بامداد در مجاورت پلیس راه ابهر برای صرف صبحانه توقف داشتیم.
پس از صرف صبحانه به ادامه مسیر پرداختیم و در ساعت ۱۰ : ۱۲ به جلو ترمینال مسافربری آزادی رسیدیم .
در ابنجا نفر دو از همراهان از جمع ما جدا شدند و تعداد هفت نفر از اعضای باقیمانده با یک دستگاه ون در ساعت ۲۰: ۱۲ به سمت اراک حرکت کردیم. ناهار را در مسیر حرکت در یک رستوران در نزدیکی ورودی شهر قم به میزبانی سرکار خانم رکاب طلائی صرف کردیم و مدیون لطف و محبت ایشان شدیم . آنگاه سوار بر خودروی ون خود شده و به سوی اراک حرکت کردیم و در ساعت ۳۵ : ۱۶ به اراک رسیدیم .
لارم به ذکر است که قرار گردید تعدادی از همنوردان باشگاه فجر در محل ترمینال اراک به پیشواز ما بیایند و به راستی که این پیشوازی قابل ستایش بود و جمعی از همنوردان با چه شور و حالی خاص به دیدار ما آمدند و با گل و شیرینی ما را شرمنده مهر و محبت خود کردند و قدردان این همه لطف و صمیمت همگی آنها هستیم .
با این توصیفات برنامه یک صعود برون مرزی به پایان رسید و بر خود واجب می دانم از مدیریت محترم باشگاه فجر و یکایک عوامل اجرایی و یکایک همنوردان همراه دیگر که در این سفر چون در گرانبها بودند و خوشی و شادابی و راحتی اینسفر مدیون الطاف و مهر آنها است که به حق برای این سفر از خود مایه گذاشته و با هر طریق ممکن با خلوص نیت و با اهدای میوه و شیرینی و خوشرویی و انجام ده ها کار خیر خود خود موجب اجرای بهینه این صعود شدند تقدیر و تشکر داشته باشم .
به راستی که نمی توانم مهر و محبت دوستان و همنوردانی که حضورا" به ترمینال اراک آمده و ما را غرق در شادی کرده و یا دیگر عزیزانی که با ارسال پیامک ها و تماس تلفنی خود بیاد ما بودند فراموش کنم . اجر همگی شما با خدای سبحان باد . امیدوارم که بتوانم در شادی های یکایک شما عزیزان جبران زحمت نمایم.
✍ نویسنده گزارش : هوشنگ مظفری